Η Ελληνικότητα της Μακεδονίας - Σαράντος Καργάκος

 Η ελληνικότητα της Μακεδονίας

 

 

 Ιστορική μελέτη - απάντηση στην παραϊστορία του Αμερικάνου ιστορικού J. Bacid

 

 Σαράντος Ι. Καργάκος

 

 Γεωργιάδης - Βιβλιοθήκη των Ελλήνων, 2010

"Την γαρ αληθειαν εις φως αγει χρονος.."

 

Οι σκοπιανοι που υποστηριζουν οτι ειναι μακεδονες,μεχρι το 1991 δεχονταν να ονομαζονται νοτιο-σλαβοι(γιουκο-σλαβοι).Το πως γινεται ενας λαος να ειναι σλαβικος κατα την κρατικη υποσταση και μακεδονικης κατα την εθνικη,αναγεται στα μυστηρια της συνχρονης πολιτικης αλχημειας. Ξεκινω λοιπον τις ιστορικες αποδειξεις:

 

1. Στα χρονια του Φιλιππου β΄ιδρυθηκε στην Αθηνα σωματειο γελωτοποιων.Προκειται για το πρωτο σωματειο ηθοποιων της ιστοριας.Με την παροδο του χρονου που απεκτησαν πανελληνια φημη,ο Φιλιππος εστειλε χρηματα στην Αθηνα και παρακαλεσε να στειλουν αντιγραφα αστειων.Σε ποια γλωσσα γραφηκα?Στα σλαβικα?Ειναι προφανης η η χρηση της ελληνικης γλωσσας απο τους Μακεδονες αφου η υψηλης δεξιοτεχνιας ελληνικη γλωσσα των συγγραμματων αυτων δεν θα μπορουσε να ειναι κατανοητη απο σλαβους.

 

2. Η λεξη βαρβαρος ειχε την σημασια της υβρεως και της αμορφωσιας.Αυτο το αναφερω γιατι καποιοι χρησιμοποιουν την κατηγορια του πολιτικα αντιθετου με τον Φιλιππο,Δημοσθενη,που χαρακτηριζει τους Μακεδονες βαρβαρους.Το μειωτικο επιθετο βαρβαρος ειχε χρησιμοποιηθει και για χαρακτηρισμους αλλων πολεων οπως τους Ακαρνανες που τους θεωρουσαν αγροικους και απαιδευτουςΘουκυδιδης 3,94).Τι σημαινει λοιπον,οτι και η ακαρνανια δεν ησαν Ελληνικη?Οι αρχαιοι Ελληνες παρα την συνειδηση κοινης εθνοτητας,υπηρξαν φοβερα τοπικιστες.Για τους Αθηναιους,και με την περισσεια τις ματαιοδοξιας του Αθηναικου κοινου,οσοι δεν ηταν απ΄την Αθηνα τον θεωρουσαν κατωτερο τους και τον πολεμουσαν τουλαχιστον με τα λογια.

 

3. Ο ρωμαιος Τιτος Λιβιος αναφερει οτι Μακεδονες,Ακαρνανες και Αιτωλοι ειχαν την ιδια διαλεκτο. Οσες επιγραφες εχουν βρεθει στον Μακεδονικο χωρο ειναι Ελληνικες,καμια σε σλαβικη γλωσσα,αφου ουτε καν σαν ιδεα δεν υπηρχε τοτε αυτη η βαρβαρικη γλωσσα.

 

4. Ο Ομηρος δεν περιγραφει καποιον εθνικο πολεμο μεταξυ Ελληνων και μη Ελληνων(ισχυει και για καποιους που θεωρουν οτι οι Τρωες δεν ηταν Ελληνες). Περιγραφει εναν πολεμο ομογλωσσων,ομοτροπων και ομοθρησκων λαων,τεκμηρια που κατα τον Ηροδοτο αποτελουν αποδειξεις κοινης εθνικτητας.Επισης ο Ομηρος στην Οδυσσεια(η 106) μας δινει και την ετοιμολογια της Ελληνικης λεξης Μακεδων,που προερχεται απο το μακεδνων που σημαινει μεγαλος.(αναφορα στην μεγαλη περιοχη της Ελλαδος που ειναι η Μακεδονια)

 

5. Ο Αριστοτελης ανελαβε την ενισχυση της Ελληνικης παιδειας των Μακεδονων και περασε παρα πολλα χρονια στην Μακεδονια.

 

6. Ο Ευριπιδης αφιερωσε την τραγωδια Αρχελαος στην Μακεδονια,κατι το οποιο δεν υπηρχε περιπτωση να κανει καποιος Ελληνες τραγικος σε "ξενους".Μαλιστα,προβαλλει στην τραγωδια αυτη τον Μακεδονα βασιλια ως συμβολο ομονοιας των Ελληνων.

 

7. Ο Ευριπιδης δεν συνεθεσε απλως τραγωδιες αλλα ανεβασε κιολας στην Μακεδονια πραγμα που σημαινει κοινο με πληρη γνωση της ελληνικης,και στις δυο εκφρασεις,Αττικη-Δωρικη.

 

8. Στην Ιφιγενεια εν αυλιδι,τραγωδια που ανεβασε ο Ευριπιδης στην Μακεδονια αναφερει οτι ειναι φυσικο οι Ελληνες να εξουσιαζουν βαρβαρους επειδη εχουν ελευθερο φρονημα ενω οι αλλοι φρονημα δουλου(στ.1399-1440)κατι το οποιο αν αισθανοταν σλαβοι και οχι Ελληνες οι Μακεδονες δεν υπηρχε περιπτωση να το ανεχτουν.

 

9. Ο Στράβων στα γεωγραφικα του αναφερει την περιφημη προταση "εστιν ουν Ελλας και η Μακεδονια"και σενεχιζει με την αναλυση της γεωγραφικης αυτης εκτασης της Ελλαδος.

 

10. Παρομοια ο περιηγητης της Ελλαδος Παυσανιας αναλυει την Μακεδονια στο εργο του.

 

11. Ο Ευφραιος ο οποιος ηταν φιλοσοφος και αρχιτεκτονας της Μακεδονικης πολιτικης ηταν και μαθητης του Πλατωνα.Γιάυτο και ο Αθηναιος γραφει "την αρχην της βασιλειας Φιλιππος δια Πλατωνος εσχεν..".

 

12. Ο πρωτος καλος Ελληνας (καλον Ελληνα οντα φιλελλην ειναι-Πλατων) αναφερεται απο τον Ηροδοτο (2,178) οτι ειναι ο Αλεξανδρος ο Α,ο πρωτος που αξιωθηκε τετποιου τιμητικου τιτλου.

 

13. Η αναφορα του Ηροδοτου στο 5,20-22 για την ελληνικοτητα των Μακεδονων ειναι σαφης και η αποδοχη ολων των Ελληνων για αυτο επιβεβαιωνεται απο το οτι επιλεξαν αρχικα να αντισταθουν κατα των βαρβαρων στα τεμπη αρχικα, εκει δεν απειλουνταν αφου η περιοχη ηταν ελληνικη.

 

14. Ο Μαρδονιος,ο περσης στρατηγος,παρεταξε τους ελληνες μισθοφορους που θα πολεμουσαν εναντιων των Ελληνων στο δεξιο κερας,και σ'αυτους,μαζι με τους Θηβαιους και τους Θεσσαλους εηταν και οι Μακεδονες. Αν θεωρουνταν βαρβαροι δεν θα ηταν παραταγμενοι με τους Ελληνες.

 

15. Τα λεγομενα του Αλεξανδρου Α' (Παππους Μεγα Αλεξανδρου) και μονο αρκει για να καταρριψουν τις θεωρειες των ανυπαρκτων σκοπιανων."..Δεν θα ελεγα τους λογους αυτους αν δεν ειχα μεγιστο ενδιαφερον για την Ελλαδα.Διοτι ειμαι Ελληνας στην καταγωγη και δεν θελω να βλεπω την Ελλας υποδουλωμενη.."Ηροδοτος 9,45)Ολοι οι βασιλεις της Μακεδονιας φροντιζαν να τηρουν την παραδοση καταγωγης απο τους μεγαλους ηρωες της Ελληνικης ιστοριας (Αχιλλεας,Τημενος,Ηρακλης)

 

16. Ο Ηροδοτος στο βιβλιο 1,56 χαρακτηριζει τους Μακεδονες Δωρικης καταγωγης και συγκεκριμενα:"..Στα χρονια της βασιλειας του Δευκαλιωνος κατοικουσαν στη Φθοιωτιδα, στα χρονια του Δωρου που ηταν γιος του Ελληνος, κατοικουσαν τη χωρα στις υπωρειες της Οσσας και του Ολυμπου που την ονομαζουν Ιστιαιωτιδα. Κι οταν απο την Ιστιαιωτιδα οταν τους ξεσηκωσαν οι Καδμειοι,κατοικουσαν στην Πινδο,ονομαζομενοι Μακσδνον εθνος. Απο κει πηγαν και στην Πελλοπονησο και ονομαστηκαν Δωρικο εθνος.

 

17. Ο Αισχυλος στην τραγωδια Ικετιδες,παρουσιαζει τον Πελασγο να καυχιεται οτι το γενος των Ελληνων κατοικει σε ολους τους τοπους ως τον ποταμο Στρυμωνα.

 

18. Συμφωνα με τον ιστορικο Διοδωρο Σικελιωτη η Μακεδονια ξεκινα απο το Αργος με τον Καρανο.(39,1,283)

 

19. Ο Θουκυδιδης στο 2,81 ξεκαθαρα διαχωριζει τους Μακεδονες απο τις επιχειρησεις των βαρβαρων.

 

20. Τα πρωτα Μακεδονικα νομισματα κοπηκαν επι Αλεξανδρου Α΄και ειχαν Ελληνικα γραμματα.Η γλωσσα των νομισματων ειναι η γλωσσα του λαου.

 

21. Ο Αισχίνης,πολιτικοςαντιπαλος του Δημοσθενη αναφερει στον Ολυνθιακο Γ΄,16 "..Επειδη ο Δημοσθενης θελει να υβριζει τον Φιλιππο τον αποκαλει βαρβαρο.Ομως εαν ηθελε πραγματικα καποιος να ερευνησει θα βρει οτι ειναι Ελληνας Αργειος απο την γενια του Ηρακλη."

 

22. Απο τις επιστολες του Ισοκρατη στον Φιλιππο,δινεται καταφανεστατη εμφαση στην Ελληνικοτητα των Μακεδονων και στην αναγκαιοτητα να ηγηθουν των Ελληνων στον πολεμο εναντιων των βαρβαρων για την διαιωνιση του ελληνισμου.

 

23. Ο Πολύβιος σε αναφορα του για τις χερσονησουςτης Ευρωπης αναφερεται σε ιλλυρια,μερικες περιοχες της Θρακης και Ελλας ΠΑΣΑ συμπεριλαμβανοντας την Μακεδονια.

 

24. Ο Αλέξανδρος ο Μέγας ,μας αναφερει ο ιστορικος Φλάβιος Αρριανός,εστειλε επιστολη μετα την μαχη της Ισσου στον Δαρειο λεγοντας:"Οι προγονοι σας,αφου μπηκαν στην Μακεδονια και την υπολοιπη Ελλαδα,μας εβλαψαν,χωρις προηγουμενος να εχουν αδικηθει απο μας,και γι'αυτο τιμωρω τους Περσες μπαινοντας στην Περσια.."

 

25. Ο Ιωαννης Στοβαιος που μας αφησε τον πολυτιμοτερο πλουτο της Ελληνικης σοφιας με το ανθολογιο του καταγοταν και ζουσε στην περιοχη Στοβοι που τοτε ηταν Ελληνικη περιοχη ενω σημερα ανηκει στα σκοπια.Μηπως πρεπει να ξαναπαρουμε οτι μας ανηκει?

 

26. Κλεινοντας,ο Βιος του Μεγαλου Αλεξανδρου και η προσπαθεια του να εξελληνισει-εκπολιτισει τους βαρβαρους με την ελληνικη αγωγη και "θρησκεια"-μυθολογια αποδεικνυει περιτρανα την αναποσπαστη Ελληνικοτητα της Μακεδονιας και ειναι συγκλονιστικο οτι υπαρχουν ακομα σημερα λαοι ασιατικοι που περηφανευονται οτι εχουν καποιες "ριζες" απο τον Αλεξανδρο.Αν ο Αλεξανδρος ηταν σλαβος γιατι δεν διεδωσε τον σλαβικο πολιτισμο αντι του Ελληνικου?Πολυ απλα γιατι δεν υπηρξε κανενας σλαβικος πολιτισμος,ΠΟΤΕ..

''ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΥΡΤΙΝΑ'' Η νέα διαδικτυακή εκπομπή που σαρώνει στο ιντερνετικό κοινό!!!

Η νέα ιντερνετική εκπομπή απο την πρώτη κι όλας μετάδοσή της έχει αποκτήσει ένα πολύ μεγάλο αριθμό διαδικτυακών φίλων.

Η πρώτη επίσημη ζωντανή μετάδοση πραγματοποιήθηκε την περασμένη Πέμπτη 18 Ιανουαρίου στις 22:00μμ και μόλις στα δέκα πρώτα λεπτά η απήχηση και οι προβολές ξεπέρασαν κάθε προσδοκία.

Μια ωριαία εκπομπή στην οποία αναλύονται θέματα υψίστης ιστορικής,πολιτικής,οικονομικής και κοινωνικής σημασίας με στοιχεία,αποδείξεις,ακλόνητα επιχειρήματα και κυρίως...ΜΕ ΟΝΟΜΑΤΑ!!!

Μέσα στον σημερινό βούρκο της ειδησεογραφικής ανθελληνικής προπαγάνδας και της κατευθυνόμενης παραπληροφόρησης των Ελλήνων με τις πρωινές αερολογίες,τις γενικότητες,τους κατινίστικους τσακωμούς και τις μεσημεριανές εμετικές,καρναβαλίστικες βοθροεκπομπές,η διαδικτυακή εκπομπή ''ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΥΡΤΙΝΑ'' στην κυριολεξία σπάει τα δεσμά της άγνοιας και της αποχαύνωσης.


ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΠΕΜΠΤΗ ΣΤΙΣ ΔΕΚΑ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΣΕ ΖΩΝΤΑΝΗ ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ FACEBOOK: ''ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ''



Η ΣΤΗΡΙΞΗ ΣΑΣ ΜΑΣ ΔΥΝΑΜΩΝΕΙ...
ΤΩΡΑ ΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΟΝΟΙ!!!

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!!!

ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΗΤΑΝ ΟΙ ΜΑΡΞΙΣΤΕΣ...!!!

Άρθρο του Keith Preston  

Το συμβατικό μοντέλο του πολιτικού φάσματος της αριστεράς και δεξιάς θεωρεί το Φασισμό και το Μαρξισμό σαν πολικά αντίθετα τον ένα του άλλου. Ο Μαρξισμός θεωρείται ως ιδεολογία της άκρας αριστεράς, ενώ ο φασισμός υποτίθεται πως αντιπροσωπεύει την πιο ακραία δεξιά άποψη. Το βιβλίο «Επαναστατικός Φασισμός» του Eric Norling (Finis Mundis Press) θέτει σε αμφισβήτηση την αντίληψη του Φασισμού, όπως αυτός συνελήφθηκε από το Μουσολίνι και τους υποστηρικτές του, ως μία ιδεολογία της Άκρας Δεξιάς. 

Ο συγγραφέας Norling είναι ένας Σουηδός ιστορικός και δικηγόρος που κατοικεί τώρα στην Ισπανία. Στο βιβλίο του αυτό, που δημοσιεύθηκε αρχικά το 2001, ο Norling παρατηρεί ότι σε όλη την αρχική ζωή του, από την παιδική του ηλικία μέχρι τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, ο Μουσολίνι ήταν εντελώς αριστερός, όπως σύγχρονοί του σαν τον Eugene V. Debs. Ήταν, όπως έγινε αργότερα γνωστός, ένα "κόκκινο παιδί από την πάνα του" (δηλαδή παιδί επαναστατών σοσιαλιστών γονέων). Σαν νεαρός άντρας ο Μουσολίνι ήταν επίσης Μαρξιστής και έντονα αντικληρικός. Πήγε στην Ελβετία για να αποφύγει την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία, όπου συνελήφθη και φυλακίστηκε για υποκίνηση διαφόρων μαχητικών απεργιών. Τελικά, έγινε ηγέτης του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Ιταλίας και φυλακίστηκε πάλι το 1911 εξ αιτίας των αντιπολεμικών δραστηριοτήτων του σχετικά με την εισβολή της Ιταλίας στη Λιβύη. Ήταν μάλιστα τόσο προεξέχων σοσιαλιστής σε αυτό το σημείο της σταδιοδρομίας του, που κέρδισε τον έπαινο του Λένιν, ο οποίος και τον θεώρησε σαν το νόμιμο αρχηγό ενός μελλοντικού Ιταλικού σοσιαλιστικού κράτους. 

Όταν άρχισε ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος το 1914, ο Μουσολίνι κράτησε στην αρχή την αντιπολεμική στάση του Ιταλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Στους επόμενους όμως μήνες μεταστράφηκε υπέρ του πολέμου και αποβοήθηκε έτσι από το κόμμα του. Στη συνέχεια στρατολογήθηκε στον Ιταλικό στρατό και πληγώθηκε στη μάχη. Οι λόγοι που άλλαξε την άποψή του υπέρ του πολέμου είναι ουσιαστικοί για την κατανόηση της πραγματικής προέλευσης και φύσης του Φασισμού και της θέσης του στο πλαίσιο της πολιτικής και διανοητικής ιστορίας του εικοστού αιώνα. Ο Μουσολίνι θεώρησε τελικά τον πόλεμο ως μια αντι-ιμπεριαλιστική προσπάθεια ενάντια στη δυναστεία των Αψβούργων της Αυστρο-Ουγγαρίας. Επιπλέον τον θεώρησε ως έναν αντι-μοναρχικό αγώνα ενάντια στις συντηρητικές δυνάμεις, όπως οι Αψβούργοι, οι Οθωμανοί Τούρκοι και οι Χοχενζόλερν της Γερμανίας και επιτέθηκε σε αυτά τα καθεστώτα ως αντιδραστικούς εχθρούς που είχαν καταστείλει το σοσιαλισμό. Εξέφρασε επίσης την προφητική άποψη ότι η συμμετοχή της Ρωσίας στον πόλεμο θα αποδυνάμωνε αυτό το έθνος σε τέτοιο σημείο που θα ήταν επιρρεπές στη σοσιαλιστική επανάσταση (όπως ακριβώς συνέβη). Με άλλα λόγια, ο Μουσολίνι θεώρησε τον πόλεμο ως μια ευκαιρία να προωθηθεί η αριστερή επαναστατική υπόθεση στην Ιταλία και αλλού. 

Όταν ιδρύθηκε το Ιταλικό Φασιστικό Κίνημα το 1919, οι περισσότεροι από τους ηγέτες και τους θεωρητικούς του ήταν, όπως και ο ίδιος ο Μουσολίνι, πρώην Μαρξιστές και άλλοι αριστεροί ριζοσπάστες, όπως οι υπερασπιστές των επαναστατικών συνδικαλιστικών δογμάτων του Georges Sorel. Τα επίσημα προγράμματα που εκδόθηκαν από τους Φασίστες, μεταφράσεις των οποίων συμπεριλαμβάνονται στο βιβλίο του Norling, απεικονίζουν ένα τυπικό μίγμα δημοκρατικών και σοσιαλιστικών ιδεών που ήταν κοινές σε οποιαδήποτε ευρωπαϊκή αριστερή ομάδα της εποχής. Εάν τα στοιχεία είναι πράγματι συντριπτικά, ότι ο φασισμός έχει τις ρίζες του στην άκρα αριστερά, από πού τότε πηγάζει η φήμη του ως μια δεξιά ιδεολογία; 

Η απάντηση φαίνεται πως είναι ένας συνδυασμός τριών βασικών παραγόντων: Πρώτον η μαρξιστική προπαγάνδα, που δυστυχώς βρήκε τρόπο να εκφραστεί στην επικρατούσα ιστοριογραφία, δεύτερον η αναθεώρηση του ίδιου του αριστερού επαναστατικού δόγματος από τους ηγέτες του Φασισμού και τρίτον οι αναπόφευκτοι συμβιβασμοί και προσαρμογές που έκανε ο Φασισμός για την επίτευξη της ουσιαστικής κρατικής δύναμης και εξουσίας. Σχετικά με τον πρώτο παράγοντα, ο David Ramsay Steele περιέγραψε την τυπική μαρξιστική ερμηνεία του Φασισμού σε ένα σημαντικό άρθρο του για την ιστορία του Φασισμού. 

( http:/la-articles.org.uk/fascism.htm): 

«Στη δεκαετία του 1930 η αντίληψη για το «Φασισμό» στον αγγλόφωνο κόσμο διαμορφώθηκε σα μια εξωτική, ακόμα και κομψή, Ιταλική καινοτομία ενός συμβόλου του κακού για κάθε σκοπό. Κάτω από την επίδραση διάφορων αριστερών συγγραφέων, διαδόθηκε μια άποψη του Φασισμού, που έχει παραμείνει κυρίαρχη από τότε στους διανοούμενους μέχρι σήμερα. Αυτή έχει ως εξής: 

«Ο φασισμός είναι ένας χωρίς μάσκα καπιταλισμός. Είναι ένα εργαλείο του Μεγάλου Κεφαλαίου, το οποίο κυβερνά μέσω της δημοκρατίας, μέχρι να αισθανθεί θανάσιμα απειλούμενο, οπότε και εξαπολύει το Φασισμό. Ο Μουσολίνι και ο Χίτλερ ανήλθαν στην εξουσία από το Μεγάλο Κεφάλαιο, επειδή το Μεγάλο Κεφάλαιο ένοιωσε απειλή από την επαναστατική εργατική τάξη. Πρέπει φυσικά να εξηγήσουμε μετά, πώς μπορεί να είναι ο Φασισμός ένα μαζικό κοινωνικό κίνημα το οποίο δεν καθοδηγείται ούτε οργανώνεται από το Μεγάλο Κεφάλαιο. Η εξήγηση είναι ότι ο Φασισμός το κάνει αυτό χρησιμοποιώντας με ένα φιλικό και έξυπνο τρόπο τα σύμβολα και την τελετουργία, καθώς ως διανοητικό δόγμα είναι κενός οποιουδήποτε σοβαρού περιεχομένου, ή εναλλακτικά, το περιεχόμενό του είναι ένα μίγμα διαφόρων ασυνάρτητων στοιχείων. Η έλξη που εξασκεί ο Φασισμός είναι περισσότερο συγκινησιακής παρά ιδεολογικής φύσης. Στηρίζεται στην απαγγελία ύμνων, στον κυματισμό της σημαίας, και άλλα θεατρινίστικα τεχνάσματα, τα οποία δεν είναι τίποτα παραπάνω από διάφορες συσκευές παραλογισμού που χρησιμοποιούν οι ηγέτες του Φασισμού, οι οποίοι έχουν πληρωθεί από το Μεγάλο Κεφάλαιο για να ελέγξουν τις μάζες». 

Αυτή η αντίληψη εξακολουθεί να είναι η τυπική αριστερή "ανάλυση" του Φασισμού ακόμη και σήμερα, και χρησιμοποιείται μάλιστα για να εξηγήσει διάφορα άλλα πολιτικά κινήματα σα φασιστικά, παρότι δεν έχουν καμιά απολύτως σχέση με τον ιστορικό Φασισμό. 

Η πραγματικότητα πάντως της προέλευσης του Φασισμού είναι αρκετά διαφορετική. Οι δημιουργοί του ήταν μια ομάδα αριστερών διανοούμενων και πολιτικών προσωπικοτήτων των οποίων το κοινό σημείο αναφοράς ήταν η συνειδητοποίησή τους ότι ο Μαρξισμός ήταν μια αποτυχημένη ιδεολογία. Όπως παρατήρησε ο Steele: 

«Ο φασισμός ξεκίνησε ως μια αναθεώρηση του Μαρξισμού από Μαρξιστές, μια αναθεώρηση που αναπτύχθηκε σε διαδοχικά στάδια, έτσι ώστε αυτοί οι Μαρξιστές έπαψαν βαθμιαία να θεωρούν τον εαυτό τους Μαρξιστές, και τελικά έπαψαν να θεωρούνται ως σοσιαλιστές. Ποτέ δεν σταμάτησαν όμως να θεωρούν τον εαυτό τους σαν αντι-φιλελεύθερους επαναστάτες. 

«Η κρίση του Μαρξισμού εμφανίστηκε στη δεκαετία του 1890. Οι Μαρξιστές διανοούμενοι μπορούσαν να υποστηρίξουν ότι μιλούσαν για τα μαζικά σοσιαλιστικά κινήματα σε ολόκληρη την ηπειρωτική Ευρώπη, εντούτοις εκείνα τα χρόνια κατέστη σαφές ότι ο Μαρξισμός είχε επιζήσει σε έναν κόσμο, που σύμφωνα με τον Μαρξ δε θα μπορούσε να υπάρχει. Οι εργαζόμενοι γίνονταν πλουσιότεροι, η εργατική τάξη τεμαχίστηκε σε πολλά κομμάτια με διαφορετικά συμφέροντα, η τεχνολογική πρόοδος επιταχυνόταν παρά συναντούσε οδοφράγματα, το "ποσοστό κέρδους" δεν έπεφτε, ο αριθμός των πλούσιων επενδυτών ("μεγιστάνων του κεφαλαίου") δεν έπεφτε αλλά αυξανόταν, η βιομηχανική συγκέντρωση δεν αυξανόταν και σε όλες τις χώρες οι εργαζόμενοι έθεταν τη χώρα τους πάνω από την τάξη τους». 

Οι πρώτοι Φασίστες ήταν πρώην Μαρξιστές που έφτασαν να αμφιβάλουν για την επαναστατική δυνατότητα της ταξικής πάλης, αλλά είχαν φτάσει ταυτόχρονα να πιστέψουν ότι ο επαναστατικός εθνικισμός προσέφερε μια σημαντική υπόσχεση. Όπως παρατήρησε ο Μουσολίνι σε μια ομιλία του στις 5 Δεκεμβρίου 1914: 

«Το έθνος δεν έχει εξαφανιστεί. Συνηθίζαμε να πιστεύουμε πως αυτή η έννοια ήταν συνολικά χωρίς ουσία. Αντ' αυτού βλέπουμε το έθνος να αναδύεται ως μια συνταρακτική πραγματικότητα μπροστά μας... Η τάξη δεν μπορεί να καταστρέψει το έθνος. Η τάξη αποκαλύπτεται ως μια ομάδα συμφερόντων - αλλά το έθνος είναι μια ιστορία συναισθημάτων, παραδόσεων, γλώσσας, πολιτισμού, και φυλής. Η τάξη μπορεί να γίνει ένα αναπόσπαστο τμήμα του έθνους, αλλά δεν μπορεί να σκιάσει το ένα το άλλο. Η ταξική πάλη είναι μια μάταιη φόρμουλα, με αποτέλεσμα και συνέπεια να βρίσκει κάποιος οπουδήποτε ένα λαό που δεν έχει ενσωματωθεί στα κατάλληλα γλωσσικά και φυλετικά όριά του - όπου το εθνικό πρόβλημα δεν έχει επιλυθεί οριστικά. Σε τέτοιες περιστάσεις το ταξικό κίνημα βρίσκεται εξασθενισμένο από ένα δυσοίωνο ιστορικό κλίμα.» 

Ο Φασισμός εγκατέλειψε στη συνέχεια την ταξική πάλη για μια επαναστατική εθνικιστική άποψη που αντιπροσώπευσε την ταξική συνεργασία υπό την ηγεσία ενός ισχυρού κράτους, το οποίο μπορούσε να ενώσει το έθνος και να επιταχύνει τη βιομηχανική ανάπτυξη. Πράγματι, ο Steele έκανε μια ενδιαφέρουσα παρατήρηση σχετικά με τις ομοιότητες μεταξύ των μαρξιστικών κινημάτων "εθνικής απελευθέρωσης" της Ιταλίας και του Τρίτου Κόσμου κατά το δεύτερο ήμιση του εικοστού αιώνα: 

«Η λογική κάτω από τη μετατοπιζόμενη θέση τους ήταν ότι δεν επρόκειτο δυστυχώς να υπάρξει καμιά επανάσταση της εργατικής τάξης, είτε στις προηγμένες χώρες, είτε στις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες όπως η Ιταλία. Η Ιταλία ήταν μόνη της και το πρόβλημα της Ιταλίας ήταν η χαμηλή βιομηχανική παραγωγή. Η Ιταλία ήταν ένα εκμεταλλευόμενο προλεταριακό έθνος, ενώ οι πλουσιότερες χώρες ήταν έθνη φουσκωμένων μπουρζουάδων. Το έθνος ήταν ο μύθος που θα μπορούσε να ενώσει τις παραγωγικές τάξεις σε ένα κίνημα για την διεύρυνση της παραγωγής. Αυτές οι ιδέες προανήγγειλαν την προπαγάνδα του Τρίτου Κόσμου της δεκαετίας του '50 και '60, όταν η ελίτ στις οικονομικά καθυστερημένες χώρες παρουσιάστηκε ως η «προοδευτική» εκείνη δύναμη που με το δικό της ανθρωπιστικό κανόνα θα επιτάχυνε την ανάπτυξη του Τρίτου Κόσμου. Από τον Nkrumah μέχρι τον Κάστρο, οι δικτάτορες του Τρίτου Κόσμου θα περπατούσαν στα βήματα του Μουσολίνι. Ο Φασισμός ήταν μια πλήρης πρόβα ρούχων για τις χώρες του Τρίτου Κόσμου μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο». 

Κατά τη διάρκεια των είκοσι τριών ετών του στην εξουσία, το καθεστώς του Μουσολίνι έκανε βεβαίως σημαντικές παραχωρήσεις σε διάφορα παραδοσιακά συντηρητικά συμφέροντα όπως η μοναρχία, οι Μεγάλες Επιχειρήσεις και η Καθολική Εκκλησία. Αυτές οι εκ πολιτικής ανάγκης παραχωρήσεις είναι μεταξύ εκείνων των στοιχείων που χρησιμοποιούν χαρακτηριστικά οι αριστεροί ως ενδείξεις για τη δεξιά φύση του Φασισμού. Εντούτοις, υπάρχουν άφθονα στοιχεία ότι ο Μουσολίνι παρέμεινε ουσιαστικά σοσιαλιστής σε όλη την οδιάρκεια της πολιτικής ζωής του. Μέχρι το 1935, δέκα τρία χρόνια μετά την κατάληψη της εξουσίας στην Πορεία προς της Ρώμη, το 75% της Ιταλικής βιομηχανίας είτε είχε εθνικοποιηθεί πλήρως είτε είχε τεθεί υπό εντατικό κρατικό έλεγχο. Πράγματι, προς το τέλος της ζωής του όσο και της ζωής του καθεστώτος του, οι οικονομικές πολιτικές του Μουσολίνι ήταν κατά το πλείστον αριστερές. 

Αφού έχασε για μερικούς μήνες τη δύναμή του κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 1943, ο Μουσολίνι επέστρεψε με γερμανική βοήθεια ως αρχηγός του Ιταλικού κράτους και εγκαθίδρυσε τη λεγόμενη Ιταλική Κοινωνική Δημοκρατία. Το καθεστώς εθνικοποίησε στη συνέχεια όλες τις επιχειρήσεις που απασχολούσαν περισσότερους από εκατό εργαζομένους, ανακατένειμε τις κατοικίες, που ήταν προηγουμένως υπό ιδιωτική ιδιοκτησία, στους εργαζομένους κατόχους τους και ασχολήθηκε με την ανακατανομή εδαφώ. Αρκετοί επίσης προεξέχοντες Μαρξιστές ήταν στη κυβέρνηση του Μουσολίνι, συμπεριλαμβανομένου του Nicola Bombacci, του ιδρυτή του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος και προσωπικού φίλου του Λένιν. Αυτά τα γεγονότα περιγράφονται με ιδιαίτερες λεπτομέρειες στην εργασία του Norling. 

Θα φαινόταν ότι ο ιστορικός πικρός ανταγωνισμός μεταξύ των Μαρξιστών και των Φασιστών είναι λιγότερο μια σύγκρουση μεταξύ αριστερών και δεξιών, και περισσότερο μια σύγκρουσης μεταξύ πρώην αμφιθαλών αριστερών αδελφών. Αυτό δεν πρέπει να μας προκαλέσει καμιά ιδιαίτερη έκπληξη δεδομένης της τάσης των ριζοσπαστικών αριστερών ομάδων για σεκταριστικές αιματηρές διενέξεις. Πράγματι, μπορεί να θεωρηθεί λογικά ότι ο αριστερός "αντι-φασισμός" έχει τις ρίζες του πάνω απ’ οτιδήποτε άλλο στο φθόνο ενός πιο επιτυχούς συγγενή. Όπως σημείωσε ο Steele: 

Ο Μουσολίνι πίστευε ότι ο Φασισμός ήταν ένα διεθνές κίνημα. Ανέμενε ότι αμφότερες η παρακμιακή Δημοκρατία και ο δογματικός Μαρξισμός-Λενινισμός θα έδιναν παντού δρόμο στο Φασισμό, ότι ο εικοστός αιώνας θα ήταν ένας αιώνας του Φασισμού. Σαν τους αριστερούς συγχρόνους του, υποτίμησε την ανθεκτικότητα τόσο της δημοκρατίας όσο και του φιλελευθερισμού της ελεύθερης αγοράς. Αλλά ουσιαστικά η πρόβλεψη του Μουσολίνι εκπληρώθηκε: οι περισσότεροι από τους λαούς του κσόμου στο δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα κυβερνήθηκαν από κυβερνήσεις που ήσαν στην πράξη πιο κοντά στο Φασισμό παρά στο Φιλελευθερισμό ή στο Μαρξισμό-Λενινισμό. Ο εικοστός αιώνας ήταν πράγματι ο αιώνας του Φασισμού…. 

ΠΗΓΗ Ζougla.gr

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΕΓΙΝΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ. ΓΚΡΕΜΟΤΣΑΚΙΣΑΝ ΤΟ ΕΚΤΡΩΜΑ

Ομάδα 13 ατόμων φορώντας κουκούλες, στις 3:30 τη νύχτα, έδεσε το άγαλμα με σχοινιά από φορτηγό (δεν έφερε πινακίδες) και το τράβηξαν με αποτέλεσμα να το γκρεμίσουν. 


ΚΑΛΑ ΤΟ ΕΚΑΝΑΝ... ΚΙ ΕΤΣΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ Ο ΚΑΘΕ ΑΘΕΟΣ ΑΝΘΕΛΛΗΝΑΣ ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ Μ@Λ@ΚΙ@ ΤΟΥ ΠΡΟΣΒΑΛΛΟΝΤΑΣ ΗΘΗ,ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΙΕΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΟΣΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΜΑΣ.